به نام شيشك اول « 1 » [ 109 ] جاى گرفت . او پس از درگذشت سليمان دوباره به اسرائيل بازگشت . با درگذشت سليمان پسرش « رحبعام » « 2 » ( فوت حدود 914 ق . م ) كه 41 سال داشت ، به جانشينى او نشست [ 110 ] . يربعام بن نباط در اين هنگام فرصت را غنيمت شمرد و به سرزمين رحبعام حمله برد . اما ، يكى از پيامبران به نام شمعيا « 3 » ، او را از اين كار بازداشت . پس يربعام به پيشوايى اسباط يا دودمانهاى دوازده‌گانه اسرائيل رسيد و در سال 930 پيش از ميلاد شهر « شكيم » « 4 » [ 111 ] را به پايتختى برگزيد . از اين سال سرزمين اسرائيل رسما به دو منطقه و دو پادشاهى تقسيم گرديد . يكى كشور كوچكتر يهودا در جنوب كه پايتخت آن اورشليم بود ، و ديگر كشور اسرائيل در شمال كه بزرگتر بود و يربعام بن نباط زمام امور آن را در دست گرفت و پايتخت آن شكيم بود . جانشينان سليمان ، از رحبعام تا آخرين آنها كه ، به دست نبوكدنصر سرنگون شدند ، همه خونريز ، سفاك ، بيرحم و نسبت به اوامر خداوند نافرمان بودند . طبق نوشته‌هاى تورات ، پس از سليمان ، بيست و هفت نفر از اولاد و احفاد او به حكومت رسيدند . در اين مدت ، بلايا و مصائب فراوان بر اورشليم وارد شد . كشور يهود و كشور اسرائيل هر دو دچار مشقات شدند نخست ، تيگلت پيلسر ششم « 5 » [ 112 ] پادشاه آشور ، در سال 741 ق . م ، به كشور اسرائيل تاخت و شهرهاى زيادى را به تصرف درآورد ، و نزديك به شصت هزار نفر را به اسارت گرفت . اين اسارت ، مدت ده سال به طول انجاميد . پس از اين واقعه نيز در زمان پادشاهى هوشع « 6 » ( خدا كمك‌كننده است ) پسر ايله « 7 » ( 728 تا 722 ق . م ) ، پادشاه ديگر آشور به نام شلمنصر پنجم « 8 » ( وفات 722 ق . م ) به خاك اسرائيل لشكر كشيد و هوشع را زندانى كرد و كشور را غارت و تاراج نمود و مردم را به اسيرى برد . درست است كه بعدها بخت‌نصر در 586 ق . م به اسرائيل تاخت و آن را ويران نمود اما ، رفتار و غارت و خونريزى شلمنصر پنجم از خشونت‌بارترين دورهء گرفتارى اين سرزمين است . شلمنصر ( شلمناصر ) كه در سال نهم پادشاهى هوشع به اسرائيل تاخت ،

--> ( 1 ) . Shishak , I ( 2 ) . Rehboam ( 3 ) . Shemaiah ( 4 ) . Shechem ( 5 ) . Tiglaatpileser , VI ( 6 ) . Hushea ( 7 ) . Elah ( 8 ) . Shalmanecer V